Marrja e vaksinës MMR gjatë fëmijërisë së hershme nuk shoqërohet me rritje të rrezikut për autizëm në fëmijëri, duke theksuar sigurinë e vaksinimit gjatë 2 viteve të para të jetës.
Vaksinimi kundër fruthit, shytave dhe rubeolës (MMR) gjatë 2 viteve të para të jetës nuk shoqërohet me rritje të rrezikut për autizëm në fëmijëri, sipas gjetjeve të një studimi të madh retrospektiv të grupit (kohortës), të publikuar në The Pediatric Infectious Disease Journal.
Shqetësimet lidhur me vaksinimin MMR dhe autizmin kanë vazhduar, pavarësisht dëshmive nga studime të shumta të bazuara në popullatë që nuk tregojnë ndonjë lidhje shkakësore. Meqenëse moshat në të cilat fëmijët marrin vaksinat dhe i nënshtrohen vlerësimit për autizëm mund të ndikojnë në gjetjet e kërkimeve vëzhguese, studiuesit e vlerësuan këtë lidhje duke përdorur analiza që merrnin në konsideratë në mënyrë specifike kohën e vaksinimit.
Duke përdorur bazën e të dhënave elektronike të kartelave shëndetësore Cosmos, studiuesit analizuan të dhënat e fëmijëve në SHBA për periudhën 2015–2024. Fëmijët e përfshirë në studim duhej të kishin të dhëna të lidhura me prindin biologjik të regjistruar në lindje, të paktën 1 vizitë në kujdesin parësor midis moshës 12 dhe 24 muajsh dhe një numër të mjaftueshëm kontaktesh mjekësore për të përmbushur përkufizimin e studimit për një pacient aktiv. Fëmijët e diagnostikuar me autizëm deri në moshën 11 muajshe u përjashtuan nga studimi.
Këto rezultate përforcojnë dëshmitë ekzistuese që mbështesin sigurinë e vaksinimit MMR dhe theksojnë rëndësinë e përdorimit të qasjeve analitike specifike sipas moshës për të reduktuar paragjykimin gjatë vlerësimit të sigurisë së vaksinave duke përdorur të dhëna vëzhguese.
Studiuesit përdorën të dhënat e vaksinimit dhe të dhënat klinike për të përcaktuar nëse diagnozat e autizmit ndryshonin në varësi të kohës kur fëmijët morën vaksinën e tyre të parë MMR. Analiza u përqendrua te vaksinimet e administruara nga mosha 11,5 deri në 24 muaj, me vlerësime shtesë që e ndanin këtë periudhë në intervale më të shkurtra sipas moshës. Rreziku për autizëm pas vaksinimit u vlerësua me regresionin e Cox-it, duke marrë parasysh një grup të paracaktuar faktorësh potencialë ngatërrues, të cilët përfshinin karakteristikat socioekonomike, demografike, të shtatzënisë dhe të periudhës perinatale.
Në analizën përfundimtare u përfshinë gjithsej 2 560 035 fëmijë, prej të cilëve rreth 51% ishin djem, 64% të bardhë, 18% të zinj dhe 5% aziatikë. Pothuajse 17% e pacientëve ishin hispanikë ose latino. Mosha mediane e nënave në momentin e lindjes ishte 30 vjeç dhe rreth 95% e fëmijëve ishin lindje të vetme.
Në përgjithësi, 65 219 (2,55%) fëmijë kishin një diagnozë të regjistruar të autizmit gjatë fëmijërisë, me moshë mediane në momentin e diagnozës prej 3,13 vjeç. Më shumë se 2,3 milionë (91,43%) fëmijë morën vaksinën e tyre të parë MMR midis moshës 11,5 dhe 24 muajsh.
Në analizën kryesore, marrja e vaksinës së parë MMR midis moshës 11,5 dhe 24 muajsh nuk u shoqërua me rritje të rrezikut për autizëm (raporti i rregulluar i rrezikut [aHR], 0,97; intervali i besueshmërisë [CI] 99%, 0,91–1,03; P = 0,16). Gjetjet mbetën të njëjta edhe kur koha e vaksinimit u analizua në grupime më të ngushta specifike sipas moshës.
Te fëmijët e vaksinuar midis moshës 11,5 dhe 12,5 muajsh, marrja e vaksinës MMR nuk u shoqërua me rritje të rrezikut për autizëm (aHR, 0,98; CI 99%, 0,93–1,04; P = 0,51). Studiuesit raportuan gjetje të ngjashme për vaksinimin midis moshës 12,5 dhe 13,5 muajsh (aHR, 0,98; CI 99%, 0,93–1,05; P = 0,48) dhe midis moshës 13,5 dhe 14,5 muajsh (aHR, 0,98; CI 99%, 0,91–1,05; P = 0,47). Për më tepër, nuk u identifikua rritje e rrezikut te fëmijët që u vaksinuan për herë të parë midis moshës 14,5 dhe 17,5 muajsh (aHR, 0,90; CI 99%, 0,84–0,97; P < 0,001) dhe midis moshës 17,5 dhe 24 muajsh (aHR, 0,92; CI 99%, 0,85–0,99; P = 0,005). Asnjë nga analizat specifike sipas moshës nuk tregoi një probabilitet më të lartë për autizëm pas vaksinimit MMR.
Studiuesit kryen gjithashtu një analizë shtesë duke përdorur marrjen e një doze përforcuese të vaksinës konjugate kundër pneumokokut midis moshës 12 dhe 15 muajsh si kontroll negativ. Doza përforcuese nuk u shoqërua me autizëm (aHR, 1,01; CI 99%, 0,99–1,04), me një vlerësim të ngjashëm me atë të vërejtur në analizën kryesore të MMR.
Rezultatet mbetën gjithashtu të qëndrueshme në analizat e ndjeshmërisë. Shtimi i faktorëve të tjerë perinatalë dhe kongjenitalë në modelin e rregullimit rezultoi në një aHR prej 0,97 (CI 99%, 0,92–1,03) për vaksinimin MMR midis moshës 11,5 dhe 24 muajsh. Heqja e indeksit të privimit të zonës nga modeli, për shkak të sasisë së konsiderueshme të të dhënave që mungonin, dha një aHR prej 0,96 (CI 99%, 0,91–1,02). Përjashtimi i 5738 fëmijëve, diagnoza e autizmit e të cilëve ishte shfaqur vetëm gjatë një kontakti mjekësor, gjithashtu nuk e ndryshoi në mënyrë të rëndësishme lidhjen (raporti i rregulluar i gjasave [aOR], 0,97; CI 95%, 0,91–1,03; P = 0,18).
Kufizimet e studimit përfshijnë mundësinë e pranisë së faktorëve ngatërrues të mbetur, mungesën e të dhënave për historinë familjare të autizmit, mundësinë e klasifikimit të gabuar të diagnozave, përgjithësueshmërinë e reduktuar për shkak të kërkesës për të dhëna të lidhura me prindin në regjistrin e lindjes, periudhën më të gjatë të ndjekjes për fëmijët e vaksinuar dhe sasinë e konsiderueshme të të dhënave që mungonin për variablat bashkëshoqërues.
Studiuesit përfunduan: “Këto rezultate përforcojnë dëshmitë ekzistuese që mbështesin sigurinë e vaksinimit MMR dhe theksojnë rëndësinë e qasjeve analitike specifike sipas moshës për reduktimin e paragjykimit gjatë vlerësimit të sigurisë së vaksinave duke përdorur të dhëna vëzhguese.”
Pergaditi: Dr. Dukagjin Zeqiraj
Specialist i Sëmundjeve Infektive
Rishikuar më: 18.08.2026
Burimet: The Pediatric Infectious Disease Journal.

